گاهی یک بازی از همان چند دقیقه اول مشخص می‌کند که قرار نیست تجربه‌ای معمولی باشد. Twisted Tower دقیقاً چنین اثری است؛ یک شوتر اول‌شخص ترسناک که شما را به یک شهربازی متروکه و عجیب در دهه ۱۹۵۰ می‌برد؛ جایی که به‌جای تفریح و خنده، با ماسکوت‌های قاتل، تله‌های مرگبار، معماهای عجیب و محیط‌هایی کابوس‌وار روبه‌رو می‌شوید.

بازی ساخته Atmos Games و منتشرشده توسط 3D Realms است و در ۱۸ آگوست ۲۰۲۶ برای PC منتشر شده است. ایده اصلی بازی به‌شدت یادآور BioShock است، اما Twisted Tower تلاش می‌کند با فضای کارتونی، شوخ‌طبعی سیاه و طراحی دیوانه‌وار خودش هویت مستقلی داشته باشد.

اما سؤال اصلی اینجاست:

آیا Twisted Tower فقط یک BioShock با ظاهر متفاوت است یا واقعاً چیزی برای ارائه دارد؟

Twisted Tower چیست؟

Twisted Tower یک بازی First-Person Shooter، اکشن و ترسناک است که بخش بزرگی از تجربه آن به مبارزه، اکتشاف و حل معما اختصاص دارد.

شما در نقش Vincent قرار می‌گیرید؛ مرد جوانی که پس از ناپدید شدن عشق زندگی‌اش، Charlotte، راهی مجموعه‌ای عجیب به نام Twisted Tower می‌شود.

هدف Vincent ساده به نظر می‌رسد: خودش را به بالای برج برساند و Charlotte را پیدا کند.

اما هرچه بیشتر وارد این مجموعه می‌شوید، متوجه می‌شوید چیزی در این شهربازی کاملاً اشتباه است.

Twisted Tower در واقع یک مجموعه تفریحی بزرگ است که توسط فیلم‌ساز دیوانه‌ای به نام V.C. Twister ساخته شده و هر بخش آن حال‌وهوای متفاوتی دارد. از هتل و پارک آبی گرفته تا کازینوی دلقک‌ها، جنگل کارناوالی و حتی یک ایستگاه فضایی.

داستان؛ یک عشق در دل کابوس

داستان Twisted Tower با یک اتفاق نسبتاً ساده شروع می‌شود.

Vincent از Charlotte خواستگاری می‌کند و همه‌چیز خوب پیش می‌رود، اما بعد از مدتی Charlotte ناپدید می‌شود و Vincent دعوت‌نامه‌ای دریافت می‌کند که او را به Twisted Tower می‌کشاند.

از اینجا به بعد، داستان کم‌کم از یک ماجراجویی برای پیدا کردن یک فرد گمشده به چیزی عجیب‌تر تبدیل می‌شود.

یکی از ویژگی‌های جالب بازی این است که داستان خودش را بیش از حد جدی نمی‌گیرد. فضای بازی می‌تواند در یک لحظه ترسناک باشد و چند ثانیه بعد با یک طراحی عجیب یا دیالوگ طنزآمیز، فضای آن کاملاً تغییر کند.

این ترکیب، شخصیت خاصی به Twisted Tower داده است.

البته روایت بازی در پایان کاملاً بی‌نقص نیست. یکی از نقدهای منتشرشده اشاره می‌کند که پایان‌بندی، با وجود غیرمنتظره بودن، چند سؤال بی‌پاسخ باقی می‌گذارد.

گیم‌پلی؛ جایی که Twisted Tower می‌درخشد

اگر قرار باشد فقط یک بخش از بازی را به عنوان نقطه قوت اصلی انتخاب کنیم، گیم‌پلی و مبارزات انتخاب اول خواهند بود.

Twisted Tower یک شوتر سریع است و مبارزات آن برخلاف ظاهر عجیب بازی، کاملاً جدی و روان طراحی شده‌اند.

دشمنان مختلفی در محیط‌های بازی حضور دارند و هرکدام رفتار و روش حمله متفاوتی دارند. از دلقک‌های مسلح گرفته تا موجودات عجیب دریایی و ماسکوت‌های فاسدشده، دشمنان فقط برای پر کردن محیط ساخته نشده‌اند و در مبارزه باید برای مقابله با هرکدام روش مناسبی انتخاب کنید.

کنترل‌ها نیز پاسخ‌گو هستند و سرعت بالای مبارزات باعث می‌شود درگیری‌ها ریتم خوبی داشته باشند.

این موضوع اهمیت زیادی دارد، چون اگر تیراندازی بازی ضعیف بود، بخش بزرگی از جذابیت Twisted Tower از بین می‌رفت.

خوشبختانه این اتفاق نیفتاده است.

سلاح‌ها؛ هرج‌ومرج به سبک Twisted Tower

یکی از جذاب‌ترین بخش‌های بازی، طراحی سلاح‌هاست.

سازندگان عمداً سراغ سلاح‌های معمولی نرفته‌اند و در عوض، مجموعه‌ای عجیب و خلاقانه در اختیار بازیکن قرار داده‌اند.

از چکش مخصوص بازی Whack-a-Mole گرفته تا تپانچه تیرکمانی، مسلسل دارت‌پرت‌کن، شاتگان عجیب، مسلسل حباب‌آدامسی و حتی یک عصای جادویی؛ تقریباً هر سلاحی که پیدا می‌کنید یک ایده عجیب پشت خودش دارد.

این طراحی باعث می‌شود مبارزات فقط به تیراندازی ساده محدود نشوند.

هر سلاح حس متفاوتی دارد و پیدا کردن اسلحه‌های جدید خودش بخشی از لذت اکتشاف است.

دشمنان؛ ماسکوت‌هایی که دیگر دوست‌داشتنی نیستند

اگر از شخصیت‌های کارتونی و ماسکوت‌های شهربازی می‌ترسید، احتمالاً Twisted Tower دقیقاً برای شما ساخته شده است.

بازی از ظاهر آشنای شخصیت‌های تفریحی استفاده می‌کند و آن‌ها را به موجوداتی خشن و ترسناک تبدیل می‌کند.

دلقک‌های دیوانه، موجودات دریایی عجیب، پری‌های ترسناک و موجودات فضایی تنها بخشی از دشمنانی هستند که در مسیرتان قرار می‌گیرند.

نکته مثبت این است که دشمنان فقط از نظر ظاهری متفاوت نیستند. بعضی از آن‌ها سرعت بالایی دارند و بعضی دیگر با سلاح‌های سنگین حمله می‌کنند؛ بنابراین باید هنگام مبارزه اولویت‌بندی کنید که کدام دشمن را زودتر از بین ببرید.

طراحی مراحل؛ پنج کابوس متفاوت

Twisted Tower به پنج بخش اصلی تقسیم می‌شود که هرکدام طراحی و فضای متفاوتی دارند:

• هتل
• پارک آبی
• کازینوی دلقک‌ها
• جنگل کارناوالی
• ایستگاه فضایی

این تنوع یکی از دلایلی است که بازی با وجود زمان نسبتاً کوتاهش، حس تکراری شدن پیدا نمی‌کند.

ممکن است در یک بخش در راهروهای تاریک یک هتل حرکت کنید و کمی بعد خودتان را وسط یک پارک آبی عجیب یا یک ایستگاه فضایی پیدا کنید.

این تغییر دائمی محیط‌ها باعث شده هر بخش هویت خودش را داشته باشد.

اکتشاف و ابزارهای عجیب

Twisted Tower فقط درباره تیراندازی نیست.

در طول بازی ابزارهای مختلفی به دست می‌آورید که به شما اجازه می‌دهند به مناطق جدید دسترسی پیدا کنید.

برای مثال، بال‌های پری امکان عبور از شکاف‌های بزرگ را فراهم می‌کنند، کفش‌های دلقکی باعث پرش‌های بلندتر می‌شوند و در ادامه حتی وسیله‌ای شبیه جت‌پک در اختیار شما قرار می‌گیرد که بیشتر برای یک پرش دوم استفاده می‌شود.

این ابزارها باعث می‌شوند اکتشاف محیط به بخشی مهم از بازی تبدیل شود.

همچنین بعضی مسیرها در هر بار بازی می‌توانند متفاوت باشند و همین موضوع ارزش تکرار را افزایش می‌دهد.

گرافیک و طراحی هنری

Twisted Tower از نظر گرافیکی قرار نیست یک بازی واقع‌گرایانه باشد.

برعکس، طراحی کارتونی و رنگارنگ شخصیت‌ها و محیط‌ها کاملاً عمدی است.

اما پشت این ظاهر کارتونی، محیط‌هایی بسیار تاریک و عجیب قرار گرفته‌اند.

هر طبقه طراحی هنری مخصوص خودش را دارد و جزئیات زیادی در محیط‌ها قرار داده شده است. حتی بعضی شوخی‌های تصویری را ممکن است در نگاه اول متوجه نشوید.

این ترکیب بین ظاهر فانتزی و محتوای خشن، یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های بصری بازی است.

صداگذاری و موسیقی

صداگذاری هم به اندازه گرافیک، نقش مهمی در ساخت فضای بازی دارد.

دیالوگ‌ها عمداً کمی اغراق‌آمیز و گاهی خنده‌دار هستند و همین موضوع با فضای طنز سیاه بازی هماهنگ شده است.

موسیقی نیز ترکیبی از قطعات اورجینال با حال‌وهوای کارناوالی و قطعات قدیمی‌تر است.

صدای دستگاه‌های شهربازی، دشمنان، اسلحه‌ها و محیط نیز دائماً در پس‌زمینه حضور دارد و باعث می‌شود Twisted Tower حتی زمانی که درگیر مبارزه نیستید، فضای خاص خودش را حفظ کند.

آیا بازی واقعاً ترسناک است؟

Twisted Tower بیشتر از اینکه یک Survival Horror کلاسیک باشد، یک شوتر ترسناک با چاشنی کمدی سیاه است.

قرار نیست تمام مدت از ترس در گوشه‌ای پنهان شوید.

بخش زیادی از زمان بازی را صرف مبارزه می‌کنید و همین موضوع باعث می‌شود حس قدرت بیشتری نسبت به یک بازی ترسناک سنتی داشته باشید.

اما طراحی دشمنان، محیط‌های تاریک و بعضی بخش‌های تعقیب‌وگریز می‌توانند واقعاً آزاردهنده باشند.

خصوصاً بخش‌هایی که با عنکبوت‌ها و محیط‌های پیچیده همراه هستند، فشار بیشتری روی بازیکن وارد می‌کنند. خوشبختانه این بخش‌ها زیاد نیستند.

مشکل اصلی Twisted Tower چیست؟

بزرگ‌ترین مشکل بازی شاید کوتاه بودن آن باشد.

Twisted Tower را می‌توان تقریباً در ۴ تا ۶ ساعت تمام کرد. برای بعضی بازیکنان این مدت زمان کاملاً مناسب است، اما اگر انتظار یک کمپین طولانی دارید، احتمالاً کمی ناامید می‌شوید.

از طرف دیگر، در مراحل پایانی بازی افزایش سختی وجود دارد که ممکن است برای بعضی بازیکنان کمی ناگهانی به نظر برسد.

پایان داستان نیز تمام سؤال‌ها را جواب نمی‌دهد و ممکن است بعد از تمام کردن بازی همچنان درباره بعضی اتفاقات فکر کنید.

با این حال، وجود New Game Plus و بخش‌هایی که در دور اول قابل دسترسی نیستند، ارزش تجربه دوباره بازی را افزایش می‌دهد.

آیا Twisted Tower ارزش خرید دارد؟

اگر طرفدار بازی‌هایی مثل BioShock هستید و از ترکیب شوتر اول‌شخص، ترس، محیط‌های عجیب و طنز سیاه لذت می‌برید، Twisted Tower انتخاب بسیار خوبی است.

بازی روی Steam در حال حاضر بازخورد بسیار مثبتی دارد و در زمان بررسی، حدود ۹۵ درصد از بیش از ۹۰۰ نقد کاربران مثبت بوده است.

البته نباید انتظار یک BioShock جدید را داشته باشید.

Twisted Tower بیشتر یک اثر مستقل با الهام‌های مشخص است که تلاش می‌کند فرمول خودش را بسازد.

و اتفاقاً همین موضوع باعث شده بازی شخصیت خودش را داشته باشد.

جمع‌بندی؛ Twisted Tower ارزش تجربه دارد؟

Twisted Tower یکی از آن بازی‌های مستقلی است که شاید در نگاه اول ساده به نظر برسد، اما هرچه بیشتر وارد دنیای آن شوید، ایده‌های عجیب و جذاب بیشتری پیدا می‌کنید.

مبارزات سریع، سلاح‌های خلاقانه، دشمنان متنوع، طراحی متفاوت مراحل و فضای ترکیبی ترسناک و خنده‌دار، مهم‌ترین نقاط قوت بازی هستند.

از طرف دیگر، کوتاه بودن کمپین، چند بخش سخت‌تر در پایان و بعضی ابهام‌های داستانی مانع از این می‌شوند که Twisted Tower را یک اثر کاملاً بی‌نقص بدانیم.

اما با توجه به قیمت، مدت زمان مناسب برای یک تجربه فشرده و کیفیت کلی بازی، Twisted Tower موفق می‌شود کاری را انجام دهد که بسیاری از بازی‌های مستقل نمی‌توانند هویت خودش را پیدا کند.